هارت به عنوان شاخص‌ترین اندیشمند پوزیتویست در حوزة فلسفة حقوق رابطة میان اخلاق و حقوق را ضروری نمی‌دانست اگرچه آن را ممکن تلقی می‌کرد. هارت معتقد بود گاهی حقوق به اخلاق اثر می‌بخشد.

شاهنامه کتاب خودآگاهی است. شاهنامه نه تنها تاریکی‌های تاریخ ادیان را روشن می کند بلکه مفاهیم ومصادیق فرمانروایی را نشان می‌دهد. نه تنها زبانی را که به آن سخن می گوییم استوار وبرومند به ما می آموزد بلکه حکمت خسروانی را که به صورت آرکیتایپ در ضمیر ناخودآگاه قوم ایرانی مستور است به روشنگاه زبان وآگاهی می‌آورد.