مدرس چه محتوایی ارائه می دهد؟

وضع بشر، کتابی درباب گذشته است. با این حال، این کتابی نه درباب بازگشت، بلکه درباب یادآوری است. آرنت در این اثر، با تحلیل سه ساحت بنیادین حیات عملی انسان، یعنی زحمت، کار، و عمل، روایت فراموش­شده­ای از زندگی/ امر سیاسی را به انسان پساسقراطی/افلاطونی، یا به طور دقیق­تر، به انسان مدرن، یادآوری می­کند. او با تفسیر درخشان خود از عمل به مثابه امری پیش­بینی­ناپذیر و بازگشت­ناپذیر، تفسیری از «امر انسانی»،یا صورتی از بودن در جهان را، متجلی می­سازد که انسان زحمتکش و کارگر مدرن، با «تاریخ» و «فرآیندهایش» از آن بیگانه شده است. بیگانگی که عاقبت(حتی علی­رغم پدیدار تولد و آغاز فرد انسانی) به انسان­زدایی از انسان (پیروزی انسان اقتصادی یا حیوان زحمتکش) یا مسخ شهر انسانی به «گله­ی بدون شبان» منجر می­شود. در این معنا، همان­طور که نیچه قابلیت خارق­العاده­ی انسان یونانی در همزیستی با «حقیقت مرگبارِ» اضمحلال فردیت انسانی، و اشتراوس روایت مسحور کننده­ی فیلسوف یونانی درباب حیات نظری یا شیوه­ی زندگی فلسفی را به انسان مدرن یادآوری می­کند (یادآوری که قرار نیست و نمی­تواند صورتی از بازگشت باشد)، آرنت بودنِ سیاسی در جهان، با تمام شکوه و اضطرابش، را به انسان مدرن یادآوری می­کند. انسان مدرنی که سیاست دارد، درباب سیاست سخن می­گوید، اما سیاسی نیست. وضع بشر تفسیر دوباره و غیرمتافیزیکی این ایده­ی قدیمی است که «انسان طبیعتاً حیوان سیاسی است».

سرفصل‌ها:

جلسۀ 1: مقدمات

جلسۀ 2: قلمروی عمومی و خصوصی

جلسۀ 3: زحمت

جلسۀ 4: کار

جلسۀ 5: عمل

جلسۀ 6: حیات عملی و عصر مدرن