مارتین‌هیدگربزرگترین فیلسوف قرن20باقراردادن مسئله‌ی‌«هستی»‌درکانون تأملات فلسفی خود،روح تازه‌ای درفلسفه‌ی قرن دمید وگشایشی نو برای تمامی فیلسوفان پس ازخود ایجادنمود.
پرسش از «هستی»،پرسش بنیادین فلسفی واساس متافیزیک است که از آغازتاریخ فلسفه تاامروز زنده مانده، بااین‌حال پس از افلاطون‌و‌ارسطو،فیلسوفانی که در مقام پاسخ به این پرسش برآمدند،میان دو مقوله‌ی «هستی»‌و‌«هستنده» خلط کردند و به جای پرسش از«هستی»به پرسش از«هستنده»پرداختند.
هیدگر در «هستی و زمان» که مهم‌ترین کتاب اوست، برای فهم چیستی‌«هستنده»یا‌«انسان»به طرح پرسش از «هستی»پرداخت و«زمان»را که تنها افقی فهم«هستی» است،مورد مطالعه قرارداد.
پس از انتشارکتاب«هستی و زمان»،توجه هیدگربه«نقد عقل محض» جلب‌می‌شود.هیدگر به سراغ گفت‌وگو با کانت می‌رود وتفسیری بی‌بدیل ونو از این اثرفلسفی بزرگ‌وتاریخساز کانت ارائه می‌دهد.«کانت ومسئله‌ی متافیزیک»به دنبال تفسیر«نقد عقل محض»به مثابه «شالوده‌گذاری متافیزیک» است.