شاهنامه خوانی

شاهنامه کتاب خودآگاهی است. شاهنامه نه تنها تاریکی‌های تاریخ ادیان را روشن می کند بلکه مفاهیم ومصادیق فرمانروایی را نشان می‌دهد. نه تنها زبانی را که به آن سخن می گوییم استوار وبرومند به ما می آموزد بلکه حکمت خسروانی را که به صورت آرکیتایپ در ضمیر ناخودآگاه قوم ایرانی مستور است به روشنگاه زبان وآگاهی می‌آورد.
استاد یوسفعلی میرشکاک در دوره دوم شاهنامه‌خوانی به مباحث زیر می پردازد:
الف-ویژگیهای دو آیین پهلوانی و شهریاری چیست وچگونه از عصر اساطیر وارد عصر ادیان باستانی شده و در مشرق زمین وبویژه ایران تا کنون دوام آورده‌اند.
ب-دهقانان وپیشه‌وران چه نسبتی با آیین شهریاری وآیین پهلـوانی داشته وچگونه اعراض این دوطبقه فرودست به سرنگونی آیین شهریاری درعصر ساسانیان وموجب پیروزی تازیان شد.
ج-دین که مخدوم شهریاران وپهلوانان بود چگونه خادم آنان شد وکار به آنجا کشید که پس از روی آوردن مردم به دین جدید(اسلام) باردیگرصورت ممسوخی از شهریاری وپهلوانی غلبه یافت وباردیگر دین خادم قدرت شد.