افسوس زدایی از قانون

ماهیت قانون به مثابه ستون حقوق مدرن، محور اصلی توجه فلاسفۀ حقوق است. جریان حاکم در اندیشه حقوقی مدرن با اتکاء بر لیبرالیسم، قانون را محصول تکامل اجتماع، ابزار وفادار رفع حوائج جمعی و در خدمت پیشرفت جامعه می‌داند اما تفکر انتقادی حقوقی این توصیف از ماهیت قانون را مخدوش می‌کند.
درسگفتار حاضر با تمرکز بر متن مقاله بلندی از رابرت گُردُن به مفاد این خوانش انتقادی می‌پردازد. این مقاله پس از تبیین تلقی جریان حاکم از قانون که نویسنده آن را«کارکردگرایی تکاملگرا» می‌نامد به طرح نقدهای خُرد و کلی این نگاه می‌پردازد. این توصیف از تفکر انتقادی ما را به این بصیرت رهنمون می شود که رانه اصلی اجتماع، منافع متخاصم و سلطه گروهی است و نه حوائج جمعی. لذا وقت آن رسیده که قابلیت ابزاری، استقلال و قطعیت‌پذیری قانون را مورد بازاندیشی قرار دهیم.